Szczere Kocisko

Witam Was!

Pewnie część w Was zauważyła, że ostatnio Szczere Kocisko produkuje mniejsze ilości jadu kociego. Może myślicie, że mi się nie chce, że skończyły mi się pomysły, że wpadłam w szkolny wir kartkówek i sprawdzianów. 

Nie jest tak. Codziennie dzielnie piłuję swoje kocie pazurki na klawiaturze laptopa (laptopu?) i piszę na temat, który ostatnio interesuje mnie najbardziej i jest tematem najważniejszym. Piszę pracę olimpijską. Mam czas do grudnia i około jedną trzecią pisania za sobą. Nie wiem jak często będę mogła publikować coś tutaj, ale postaram się dawać znaki życia przynajmniej raz w tygodniu. 

Ostatnio zostałam nominowana do Liebster Award. Dobrze się składa, bo daje mi to pretekst do zamieszczenia wpisu, który nie wymaga... myślenia ;)

Nominował mnie PatrykPisze i bardzo mu za to dziękuję.

1. Dlaczego blog?

Swojego pierwszego bloga-pamiętnik pisałam, gdy miałam gdy miałam 8 lub 9 lat. Następny blog dotyczył mojej dawnej pasji, którą było TaeKwon-Do i Kickboxing, publikowałam tam również swoje wiersze i luźne przemyślenia. Potem, gdy poznałam mojego ukochanego zaczęło się dla mnie nowe życie, a z nim kolejny blog. Kolejny prywatny blog, a na nim po raz kolejny moje wiersze, cytaty z piosenek, przemyślenia, inspiracje. Szczere Kocisko zaczęło się w grudniu zeszłego roku, kiedy okazało się, że mój felieton jako jeden z niewielu (dwóch?) na kursie został oceniony na 5/5. Pomyślałam, że warto byłoby mieć miejsce, gdzie mogę "mądrze" pisać, gdzie ktoś mnie będzie mógł przeczytać, że mimo ścisłej specjalizacji mogę rozwijać swój styl pisania. I oto jestem!

2. Zawsze mówisz co myślisz, czy myślisz co mówić?

Staram się myśleć, co mówię i jednocześnie mówić to, co naprawdę sądzę. Jeśli zdarzy mi się przez chwilę nie myśleć nad swoimi słowami, ranię i jestem okropna, choć wcale nie takie są moje intencje. 

3. Czego nie lubisz u ludzi?

Ich słabości, szczególnie związanych z używkami. Nie lubię, gdy ktoś jest nie miły, zbyt pewny siebie i zblazowany. A z drugiej strony nie lubię osób nadmiernie egzaltowanych, sztucznych, pseudoprzyjacielskich. W ogóle nie przepadam za ludźmi. Jestem kotem, tak?

4. Kogo widziałabyś w roli swojego idealnego służącego: Piętaszka czy lokaja Batmana?

Lokaja Batmana. Gdyby Alfred był moim służącym, znaczyłoby to, że jestem Batmanem. A raczej Batcatem ;)

5. Bez jakiego dobrodziejstwa technologii, które mają prawie wszyscy, mogłabyś się obejść?

Bez telewizora :). Bardzo rzadko oglądam filmy, seriali wcale. Jedyne, co naprawdę lubię w telewizorni, to programy takie jak "Wojny magazynowe", "Amerykańscy naprawiacze", "Gwiazdy lombardu", programy historyczne i fizyczne. A i tak nie mam na nie czasu.

6.Z jakiej swojej decyzji życiowej jesteś wyjątkowo dumna?

Jakby się tak zastanowić, to jestem dumna z wielu rzeczy, które można razem określić jako wynik mojej determinacji, ambicji i szczęścia. 

7.Jaka rzecz z dzieciństwa sprawia ci radochę do dnia dzisiejszego?

Pikachu, który jeździ w kółko, gdy pociągnie się go za sznureczek (kiedyś jeszcze gadał) oraz wszystkie moje pluszaki, z którymi śpię do dziś. 

8. Gdybyś mogła znaleźć się teraz w dowolnym miejscu na świecie, gdzie by to było?

Pustynia Atakama, Seul, Pekin, Meksyk - ciężko się zdecydować!

9. Czego zawsze chciałeś się nauczyć, a brakowało Ci czasu?

Nie wiem... Chciałabym lepiej grać w gry komputerowe... Brotherhood czeka na półce, a ja piszę olimpiadę...

10. Budzisz się nagle rano i jesteś reżyserem filmowym. Jaki film kręcisz?

Budzę się rano i jestem Timem Burtonem. Chyba więcej pisać nie muszę ^^

11. Kto u licha zawsze gasi tą latarnię, pod którą się akurat przechodzi?

To ja. Jestem Euclidem z SCP Containment Breach, psuję elektryczne rzeczy podobnie, jak reszta mojej rodziny...

Dobrze, to byłoby na tyle. Wiem, że wielu blogerów jest już zmęczonych tą zabawą, więc nie nominuję nikogo. Jeśli ktoś czuje palącą potrzebą odpowiedzi na te 11 pytań, proszę bardzo, odpowiadajcie!