Szczere Kocisko

  Tak bardzo nic się nie chce robić! Tym bardziej, że pracy tak dużo. Klasycznie - sprzątanie, nauka, wypadałoby również zadbać o swoją kondycję fizyczną i psychiczną, zrobić kolejne kroki w kierunku spełnienia swoich marzeń, nie zapominając o tym, że potrzebna też kilku dłuższych chwil na byczenie się, spotykanie ze znajomymi i… sen. Ilość wolnego czasu, który z założenia mają zapewnić ferie zimowe, wydaje się odpowiadać ilości rzeczy, które wypadałoby załatwić. Niestety przekonanie o tym, że wcale nie trzeba się tak śpieszyć źle wpływa na efektywność. Właściwie ją zabija.

  Zawsze, gdy zaczynają się ferie, wakacje i inne dłuższe przerwy od normalnego, pracowitego trybu życia, boję się, że przeleżę ten czas do góry brzuchem, ewentualnie na tyłku, młócąc w Assassin’s Creeda, czy męcząc do znudzenia te same filmiki na YT. Ale chyba odkryłam, co może mi w tym pomóc. Celebracja.  Upiększanie każdej chwili, retusz świata wokół, zakrywanie tego, na co nie chcę patrzeć. Skupianie się na tym, co fajne, ładne, przyjemne i pożyteczne.

Świeczki. Uwielbiam je. Ostatnio mój ukochany to zauważył i dostaję jakąś piękną świeczuszkę praktycznie na każdą okazję. Kiedy chcę, aby jakiś przyjazny płomyczek towarzyszył mi wieczorem, a boję się, że zasnę przy zapalonej świecy, co chyba nie jest najlepszym pomysłem, idealnie sprawdzają się tea-lighty. Prawie codziennie jeden ląduje w moim ulubionym, solnym świeczniku lub w kominku do wosków Yankee Candle, które skradły moje serce w ostatnim miesiącu. Świeczki są dla mnie lekarstwem na normalność. Moje to i tandetne, kiczowate, nie warte zachodu, ale lubię usiąść przy oknie, czytać książkę i zerkać na te małe ogniki. To dla mnie rodzaj terapii – zwykle uciekam od ognia, zapalniczek, zapałek, fajerwerków, kuchenek gazowych…

  Puchate skarpetki. W paski, kropki, gwiazdki, czarne, różowe, fioletowe, tęczowe. Często z motywem Hello Kitty. To dla mnie wyznacznik weekendu. To naprawdę idiotyczne, ale takie grube, puchate, miękkie skarpety bardzo poprawiają mi humor i sprawiają, że choć przez chwilę czuję się takim dzieckiem, jakim chciałabym być – beztroskim, wesołym, wiecznym!

  Desery! Ładne desery. Wiecie, takie, które aż żal zjeść nie zrobiwszy im wcześniej zdjęcia. Bomby kaloryczne. Ostatnio namiętnie trenuję różne wariacje gorącej czekolady z piankami. Czasami używam zwykłego kakao dla dzieci, czasami kawy i odrobiny gorzkiego kakao, czasami roztapiam czekoladę, lub dodaję kosteczkę tego cuda do gotowego napoju. Uwielbiam również herbaty. Najczęściej piję czarną z miodem i cytryną (spokojnie, najpierw ją studzę…), czasami zieloną z płatkami róży, bławatka i słonecznika, zdarza się również że sięgam po białą z granatem lub miętę.

  Celebruję również niedzielne śniadania. Gdy mam czas, staram się wyczarować coś niezwykłego, jestem mistrzynią omlecików z owocami i syropem klonowym. Ostatnio często na śniadanie jest u mnie sushi. Mmmm, aż zgłodniałam.

  Zauważyłam, że w odnajdowaniu takich ładnych, przyjemnych, odprężających chwil bardzo pomaga mi instagram. To takie trochę kreowanie swojej rzeczywistości, uwiecznianie momentów, którymi warto podzielić się ze światem. Pewnie nie jest to zbyt głębokie i kilka tygodni temu spojrzałabym na siebie z dziś z politowaniem. Ale co z tego. Postanowiłam dbać o swoje samopoczucie. No to dbam.

Szczere Kocisko