Szczere Kocisko

  Skoro i Skamander, i futuryści, i wielu innych, jak na przykład Bursa, mogli pisać o rzeczach błahych, codziennych i tak bardzo nie poetyckich, to raz na ruski rok mogę odejść od tematu edukacji, przyszłości oraz niezrozumianych geniuszy (Zauważyłam, że wiele wejść na tego bloga ma miejsce po wygooglowaniu hasła „geniusz nieprzystosowany do życia”, co mi w sumie schlebia…) i zająć się tematem mody. Jednak nie spodziewajcie po mnie się żadnego OOTD ani rozprawy na temat najlepszej szminki w kolorze „nude”. Chciałabym raczej zastanowić się czym jest moda i… czemu tak?

  Zwykle nie miałam nic przeciwko promowanym stylom, choć raczej nigdy się z nimi nie utożsamiałam i nie starałam się ślepo naśladować tego, co widoczne było na ulicach, w Internecie, w telewizji. Zwykle sklepy zostawiały furtkę, na tyle obszerną, by nie stracić klientów i na tyle wąską, by… nie stracić klientów. Po prostu zachowywano równowagę. Różne firmy prezentowały zawsze coś troszkę innego, sklepy internetowe stanowiły jakiś rodzaj opozycji, istniała do-wolność. Wszystko stanęło na głowie wraz z pojawieniem się hipsterów. Zabawne, prawda? Dążenie do jak największej odmienności, tępienia głównych nurtów i postaw konsumpcyjnych, spowodowało zupełnie odmienny skutek. Wstydźcie się hipsterzy! Wyciągając z szaf rodziców stare swetry, nosząc się tak nonszalancko, nie licząc się zupełnie z rozmiarem, krojem i oceną, czy wyglądacie w czymś dobrze, zmusiliście do tego połowę społeczeństwa, które chcąc nie chcąc ubiera się w sieciówkach. A co mają zrobić sieciówki, by dogodzić subkulturze, do której nikt oficjalnie nie należy? A to zagwozdka – myślą projektanci – może posłużymy się zasadą „im brzydsze, tym hipsterższe”. Jak pomyśleli, tak zrobili, więc teraz znaleźć coś, co wykracza poza ubrania typu „basic”, a nie jest jeszcze ani „boho”, ani „azteco”, nie ma za sobie złotych ćwieków, nie jest w odcieniu beżu, nie ma na sobie wąsów, jaskółek, ani okularów-kujonków, to sztuka.

  W ten sposób wymagane jest od nas dostosowanie się w jakiś sposób, do sytuacji w sklepach. Dziewczyny mają prościej, do wielu krojów już jesteśmy przyzwyczajone, nasza szafa jest o wiele bardziej zróżnicowana. Ale co ma powiedzieć chłopach, który nie może znaleźć zwyczajnych jeansów spomiędzy kolorowych rurek, ani koszulki bez dekoltu w serek. Działy męskie zdominowane przez fantazyjne tuniczki z dekoltem, połyskliwe swetry, apaszki, przykrótkie, kolorowe portki i nie mniej kolorowe, istnie bajeczne koszule w kratę. Naprawdę, jest ciężko…

  Śmieszą mnie też ci, którzy w poszukiwaniach indywidualności zawsze idealnie wpasowują się w modę… Najczęściej jest wypromowany jakaś dyżurny trend, który symbolizuje odmienność, którego na pęczki jest w każdym sklepie. Może kiedyś sformułuję nawet jakiś cykl rozwojowy „indywidualisty”… Tak, chętnie zabiorę się za coś takiego, co wy na to?

Szczere Kocisko