Szczere Kocisko

Wiecie, może to dziwne i jakieś niedzisiejsze, ale nie znoszę, jak się robi ze mnie debila! Jak próbuje mi się wcisnąć drogą sieczkę, kupę w pięknym papierku…

Łapiąc ostatnie chwile wakacji postanowiłam wybrać się z moją mamą na kilkudniowy rajd – tym razem po północy kraju. Celem naszej podróży było Trójmiasto, które zobaczyć miałam dopiero pierwszy raz w życiu, jednak nasze wycieczki rządzą się własnymi prawami i wylądowałyśmy w Malborku. I ja doskonale wiem, że taki Malbork jest w sezonie stałym punktem rodzinnych wycieczek niedzielnych turystów, niemieckich turystów, rosyjskich turystów, skandynawskich turystów, a nawet wietnamskich turystów, jak szaleć, to szaleć. Zdaję sobie sprawę również z tego, że najłatwiej zarobić na zepsutych przez bezrefleksyjnych rodziców dzieciach i ich pragnieniu posiadania łuku, kuszy, zbroi, kubka, czapki, pluszaka, balonika, a w sezonowej turystyce liczy się przecież głównie kasa i nie powinno to nikogo dziwić. Ale można chociaż spróbować jakoś ze smakiem odzierać ludzi z tej kasy, no proszę, dobry gust nie boli…

Bo wystarczyłoby te wszystkie ładne zamki, dworki i inne tego rodzaju atrakcje odnowić, zostawić jak stoją, nie stawiać po kątach tych durnych manekinów i dennych imitacji dawnych przedmiotów codziennego użytku. Miejsce plastikowych zwierzątek jest co najwyżej przy stacjach benzynowych...

Co jeszcze mnie boli? Wszystko jest dedykowane dzieciom! Centra nauki – gdańskie, gdyńskie, czy warszawskie (może warszawskie mniej, sama nie wiem…) pełne są atrakcji dla najmłodszych, które oczywiście są płatne, w przeciwieństwie do tych prawdziwie wartych uwagi rzeczy – wystaw fotograficznych etc.,  na które wstęp jest co prawda darmowy, ale tylko za okazaniem biletu na wystawy interaktywne. To przykład z Hewelianum, przed którym koniec końców uciekłam w obawie przed upupieniem…

Rzygam infantylizacją. I może wytkniecie mi, że hej, przecież tak zarzekałam się, żem dziecko, że hołduję radości pięciolatka, że dalej wolę widzieć słonia w wężu - nie kapelusz. Ale wiecie co? To bezzasadne, ponieważ dalej tak jest! Wierzę w dziecięcy geniusz, w to, że o ile nikt dzieciakowi nie przeszkadza, nie faszeruje go pragnieniem posiadania, które, uważam, jest zawsze nabyte i – no właśnie – nie robi z niego debila, to będzie on chłonął realną wiedzę, tolerancję dla różnorodności i umiejętność krytycznego myślenia, kurde, jak gąbka!

Wiecie, mam wakacje, więc to chyba normalne i oczywiste, że chciałabym coś zobaczyć, bo kiedy? Zaraz będę przecież w klasie maturalnej i poza ciągami czarnych znaków na białym papierze zobaczę niewiele, i nie uważam za słuszne uwag, że przecież to sezon, więc czego się spodziewałam. Wkurzam się, bo nie da się zwiedzać miejsc, które na to naprawdę zasługują. Kiełbaszenie się w tłumie nieogarniętych grup z przewodnikami, rodziców opowiadających swoim dzieciom pseudohistoryczce brednie, żeby nie wyjść na mało światłych i chucherkowatych licealistów w stylizowanych na średniowieczne fatałaszkach jest mało rozwijające. Wiecie co jest lepsze? Małe muzea w małych miejscowościach. Na przykład w Ziembicach jest sobie największa w Europie kolekcja zabytkowych żelazek. W Ząbkowicach Śląskich jest przyjemna wystawa o życiu w PRL-u i o wsi XX wieku, przy czym spokojnie można sobie odpuścić „muzem Frankensteina”. Mili panowie oprowadzający po tych miejscach wiedzą, co mówią, są pasjonatami, a że ruch mają w interesie nieduży, cieszą się zawsze ilekroć zobaczą, że zwiedzający są naprawdę czymś zainteresowani. W gorzowskim spichlerzu czeka na was za to bardzo, bardzo fajna wystawa malarska „Wokół Arsenału 55”. Odwiedzając Zieloną Górę zapomnijcie o muzeum dawnych tortur i muzeum wina, bo to dno i plastik, zainteresujcie się za to wystawą o historii miasta, obejrzyjcie zbiory figur sakralnych z końca średniowiecza pochodzących z okolicznych miejscowości, podziwiajcie kolekcję zegarów sprzed I wojny światowej i prace nastolatków z pogranicza, które swoją wartością artystyczną przewyższają egzaltowany, hipsterski szajs określany mianem alternatywy. Nie dajcie robić z siebie idiotów, dobrze? Gdyby nie było popytu na plastikowe zabytki, naiwne lekcje „historii” i sprowadzanie dzieci do poziomu intelektualnego żachwy z ADHD, to nikt by nikomu tego nie wciskał…

Szczere Kocisko