Szczere Kocisko

Uwielbiam ograniczenia, tak jak uwielbiam czarne wiersze. Ze skończonej liczby słów ułożonych w dodatku w z góry podany sposób można stworzyć własną treść. Wspominałam już kiedyś przy podobnej okazji o tym, jedna z najbardziej poczytnych książek dla dzieci „Kto zje zielone jajka sadzone?” składa się z pięćdziesięciu kilku słów. Jak widać, nie potrzeba wiele.

Choć wydaje nam się, chce nam się wydawać, że jest zupełnie inaczej. Więc wypychamy sobie kieszenie, czas i głowy bzdurami, następnie powielamy je, prosimy o więcej i możemy coraz mniej.

Ograniczenie czasu. Doskwiera mi ostatnio dość mocno. Albo nie, tak mi się tylko wydaje, bo od maja w ogóle się w moim życiu nie pojawiało. W międzyczasie nauczyłam się nadmiarowy czas wytracać, tak aby mi nie przeszkadzał, nie zaburzał spokoju. No to teraz próbuję się tego oduczyć. Zredukować ilość informacji, na których mi nie zależy i czynności, które nie są istotne ani niczego nie wnoszą. Zostawić wartości dodane. Zostawić to, co dobre, ważne i warte zachodu. Odizolować się od umysłowego i kulturowego junk foodu, nawet jeśli taki jest pyszny i łatwo dostępny. Nawet jeśli czas się tak ładnie do niego klei i przestaje sprawiać kłopot pytanie, co robić.

Ograniczenia sprawiają, że trzeba szukać rozwiązań. Stanowią wyzwanie i trzeba wykazać się inicjatywą i dobrą wolą, by je podjąć. Wzbudzają kreatywność. Wymuszają porządek i poszukiwanie równowagi. Każą oszczędzać energię, więc finalnie wykorzystywać ją mądrzej.

 

Nielimitowane wszystko zubaża mi świat. Zbyt duża ilość możliwości po pewnym czasie zachęca do podejmowania złych wyborów.

Mam chyba teraz zbyt mało czasu, aby nie dawać rady. Nie-dawanie-rady to słodkie bagno, które czasem mnie kusi, bo zdarza mu się brzmieć ładnie i obiecywać, że będę pisać fajne wiersze.

Stopniowo nabieram rozpędu, tworzę swoje własne procedury i staram się pamiętać o wszystkim, co najważniejsze. Cały czas zadaję sobie pytanie, jak to możliwe, że w liceum potrafiłam wstać za piętnaście siódma i za dziesięć ósma być w szkole, wyspana, umalowana, najedzona, czasem nawet z rozdziałem książki dalej lub powtórzonym tematem na biologię. Byłam mistrzynią zarządzania czasem, energią i zasobami poznawczymi. Patrzę na to z zazdrością i wykreślam to, co niezauważone wkradło się gdzieś między mnie a czas.