Szczere Kocisko

Znów będę opowiadać o słowach. Lubię. Naprawdę duża część moich rozkmin dotyczy tego, co mówię, jak mówię i dlaczego. No i – we wtorek miałam pierwszy wykład z lingwistyki kognitywnej, który w jakiś tam pokrętny sposób odbija się we mnie echem do teraz.

Wpadam w językowe schematy. Jakkolwiek jestem tego świadoma i przyjmuję do wiadomości, że ich istnienie nie jest bezzasadne, jednak nie jestem nimi zachwycona. Starając się żyć uważnie i przyglądać się swojej rzeczywistości, wiedzieć co i skąd się w niej bierze, nie powinnam niepotrzebnie sięgać po słowa, które nie niosą znaczeń, ale występują w takim natężeniu, że wpływają nawet na to, co sama o sobie myślę.

Zbyt często powtarzam dwa słowa – nie wiem. Zupełnie niepotrzebnie, bo – wydawać by się mogło – wiem całkiem sporo. Albo chociaż rozumiem, jeśli uznać wiedzę za zbyt ważną, by sobie ot tak o niej orzekać.

Mówię, że nie wiem, nawet jeśli doskonale wiem. Mówię, że nie wiem, a następnie odpowiadam na zadane mi pytanie.

Zasłaniam się tym nie wiem trochę, zatajam swoje kompetencje i oddalam się od odpowiedzialności. Jak mogę być odpowiedzialna za swoje słowa, skoro z miejsca i dla zasady zaznaczam, że plotę bzdury?!

W tym momencie nie jest dla mnie istotną rzeczą to, czy moje wyrzucane w przestrzeń komunikaty mogące teoretycznie świadczyć o niekompetencji i szwankującej inteligencji emocjonalnej, do kogoś trafiają i sprawiają, że jestem postrzegana w ten, a nie inny sposób. Może i powinno, jednak w pierwszej kolejności wolę zająć się sobą.

Zadaję sobie więc pytanie – czy konsekwentne próby niepodejmowania odpowiedzialności za to, co mówię, sprawiają, że postrzegam siebie jako mniej kompetentną, mniej inteligentną, mniej wartą i różne inne mniej osobę, niż w rzeczywistości? Niewykluczone.

Byłam w stanie przez 6 lat podstawówki nie używać słowa fajnie. Byłam w stanie na potrzeby olimpiady z polskiego oduczyć się formułowania wypowiedzi rozpoczynających się od więc. Zmiany nawyków powinny wejść już mi w nawyk, prawda? Wobec tego od dzisiaj rzucam nie wiem… I czekam na skutki.