Szczere Kocisko

Wczoraj, pierwszego dnia nowego roku, prawie się dałam planom przestraszyć. Wstałam wcześniej,  niż ktokolwiek o zdrowych (acz przytępionych) zmysłach, zajrzałam do kalendarza i odniosłam nieprzyjemne wrażenie, że ta pierwsza, niezapisana kartka, mająca być dla mnie drogowskazem, ułatwieniem w zarządzaniu czasem, bo w końcu there’s only 24 hours and that’s not enough, patrzy na mnie i drwi. Że co, że jak? Przecież tak rozpaczałam, że tyle pozostało mi do zrobienia zanim powrócę na uczelnię, a gdy przychodzi co do czego, nie potrafię przywołać żadnego zadania i wpisać je do wykonania na daną godzinę? Już chciało mi się robić przykro i myśleć, że bez sensu te wszystkie początki, postanowienia i świeże starty, w porę na szczęście pomyślałam – nie mogę pozwolić, by 366 stron w twardej okładce sprawiało, że czuję się gorzej. Odwołałam plan dnia.

Nie zrozumcie mnie źle, przecież wiadomo, że uwielbiam mieć plany. Nie być uwiązana planami, unieruchomiona, przyszpilona do dat i godzin, ale mieć się do czego odnieść. Tworzyć ramy, które później stanowią dla mnie punkt wyjścia. Szkice, zapewnienia, że wszystko uda się zorganizować, zmieścić, wykonać i jeszcze znaleźć czas dla siebie. Czas dla siebie? Być może to rodzaj lenistwa, ale o ile nie znoszę być zaspana i nieogarnięta, uwielbiam z premedytacją i rozmysłem efektownie zagrzebać się w kołdrze z książką, jeść powoli, długo zastanawiać się i organizować wokół siebie przestrzeń. Porozciągać się po przebudzeniu, popatrzeć przez okno. Zajrzeć w głąb siebie, ale nie ukrywajmy, także na Instagram, Facebook, mail i Snapchat. Wracając, nie każdy dzień wymaga planu, czasem lepiej, żeby nie miał. Czasem wystarczy plan, który mam gdzieś w sobie i nie czuję potrzeby częstować nim papieru. Czasem plan nie wymaga podawania godzin, czasem wystarczy kilka zadań do odhaczenia, a odhaczać uwielbiam.

Wydaje mi się, że odwołanie planu dnia to dobry znak na nowy rok. Przy zachowaniu produktywności sugeruje, że moje podejście jest całkiem zdrowe i właściwe. Jeśli jeszcze wypada sobie czegoś życzyć, życzę sobie, jak największej ilości dni, których nie będę musiała ciąć w równe plasterki godzin, a zarazem jak najlepszych planów, napiętego grafiku, energii i siły do działania. Równowagi. Właściwie, takie życzenia przydadzą się każdemu, więc mogę wam ich trochę pożyczyć.